We waren maar eeeeven weg …

Soms heb je dat. Een dag heeft niet genoeg uren, een week niet genoeg dagen. Zoiets was het dus de afgelopen tijd. Niets om je zorgen over te maken. Nee,  ook jij niet Jess. Je hebt andere dingen aan je hoofd!

Goed, waar moeten we beginnen? Nou, vergeef me, maar we gaan lekker heen en weer springen in de afgelopen weken. Overboord met de logica, en gewoon vertellen wat er opkomt. Bent u er klaar voor?

Ok, we beginnen toch omgekeerd chronologisch. Reilly, de kleine boef, leek de laatste weken weer wat minder lekker in zijn vel te komen. Niet echt een vinger op te leggen, maar kleine dingetjes die begonnen op te vallen. Groeien gaat nog goed, maar hij begon ineens weer over zijn oortjes. Oh noo, gaan we weer dachten we.
Uit voorzorg toch even naar de Dok geweest, en je hoor, we mochten meteen naar de KNO. Dat was vandaag dus.
Blijkt dat een van de buisjes er al bijna uit was, en de ander zit los. Die er bijna uit was, is er nu echt uitgehaald. De KNO arts vermoedde dat Reilly dat wel eens zou kunnen voelen, en dat dit beter is. Maar, er zit wel smurrie achter het oor, en het oor reageert zeer slecht op geluid, dus daar moet wel weer een buisje in. Andere oor was niet te meten, omdat het buisje daar min of meer nog in zit, maar de arts advieserde om meteen allebei de oortjes weer te doen. Chips, de eerste keer was al heftig, nu dus nog een keer. Vooral de narcose, en het wakker worden zijn heftig voor de kleine. Nou ja, hij knapt er enorm van op straks, dus we gaan er weer voor. Ik heb die ochtend vrij gekregen, dus ik ben er voor mijn kleine boefje.

Brian begint ondertussen echt groot te worden. Zijn benen schieten de lengte in. Normaal merken we dat niet zo, maar we zien steeds meer broeken en pyama broeken te kort worden! En zo nu en dan wordt hij in de nacht wakker, met pijn aan zijn benen. Hij kan dan niet echt uit leggen hoe en wat, maar alleen dat het pijn doet. Wij geloven dat ook wel, omdat hij prima dit soort dingen goed uit kan leggen ondertussen. Dus als hij het niet exact kan uitleggen, dan ga ik er wel vanuit dat het echt zo is. Groeipijn is de term waar we dit soort pijntjes onder stallen. Meestal lukt het wel om er doorheen te slapen, soms is het toch nodig om even een pilletje naar binnen te schuiven. Ook dat gaat het laatste jaar steeds beter.
Net als goed eten. Hij eet echt goed, zonder drama’s. Zelfs groente zien we nu met enige regelmaat naar binnen verdwijnen. Dat is al een hele zorg minder, het loeder heeft bijna 2 jaar bijna geen warm eten gegeten.

Oh, en voor ik het vergeet, Brian slaapt ondertussen al bijna 3 weken zonder luier. Ja, we zijn toch maar eens gaan kijken of het lukt, en het gaat super. We hebben wat milestones uitgezet, en die haalt hij stuk voor stuk. Uiteraard weet ook Brian ondertussen: Voor niets gaat de zon op. Dus de hele operatie heeft ons nu zo’n 20 euro aan Lego robots gekost, dat was de beloning elke keer.
Maar met alle liefde, we zijn zo trots op hem!

Vergeet ik bijna dat Reilly afgelopen dinsdag zijn eerste dag op de peuterspeelzaal gehad. En dat ging ook weer boven verwachting goed. Geen waterval van tranen over de drempel, heel mooi. Wel wat onwennig, maar we hebben gehoord dat hij zich prima vermaakt heeft die ochtend. Dus zo zie je, we strepen zorgen weg, en er komen vanzelf weer nieuwe bij.

Met Virgin gaat het prima. Moe, maar elke week slaan we er ons weer doorheen. Ja, ook wij moeten met de crisis best wel opletten. We maken ons nog geen zorgen, maar iets alerter blijven kan in deze tijden geen kwaad. Virgin moet nu ook af en toe zelf naar buiten, omdat er soms periodes zijn dat het zo druk is met bevallingen, dat ze geen mensen meer heeft. Nu vindt ze dit meestal best wel leuk. Via haar werk ben ik ook aan een andere baan gekomen ten slotte. Daarbij zijn de verdiensten ook welkom. Ze kan alleen in de weekenden bijspringen, dan neem ik de kids onder mijn hoede.
Ze heeft afgelopen week haar certificaat Kinder reanimatie behaald. Enorm heftige cursus, waarvan je alleen maar kan hopen dat je dit nooit in de praktijk moet toepassen. Ook haar colle vonden dit best heftig. En natuurlijk zijn daar ook de nodige verhalen los gekomen, een aantal meiden hebben dit soort dingen wel eens van dichtbij meegemaakt, soms zelfs met babies. Brrr…. Ik heb ook BHV gedaan, maar een kind reanimeren …

Met mij gaat het ondertussen best wel goed. Maart was een zware maand. Mijn ogen zijn niet helemaal op 0/0 uitgekomen, vooral links blijft wat achter. In de ochtend is het zicht prima, maar tegen het einde van de middag is het zicht meestal een tik slechter geworden. Jammer? Ja, maar zeker niet teleurgesteld. Ik zie meer dan genoeg om zonder bril verder te kunnen, en wie weet is over een paar maanden nog een herbehandeling mogelijk.
Ik druppel nu ongeveer 4 keer per dag maximaal met wat vocht druppels, de airco in kantoor is wel een aanslag op de ogen merk ik, net als het staren naar een monitor. Gelukkig kunnen onze ramen open!
Verder ben ik in Maart erg veel voor mijn werk buiten de deur geweest. Van Brabant naar Friesland, van Noord-Holland naar Drenthe. Het is echt super om buiten te zijn, maar afgelopen maand was wel erg veel van het goede. Ik ben dan ook erg blij dat ik nu een week binnen kan zijn. Even weer een beetje bijkomen.

Op ons kantoor zijn ondertussen de eerste hulptroepen gearriveerd. Hopelijk pakt hij het snel op, en kunnen we wat meer rust in ons team creeeren, omdat de druk echt behoorlijk hoog ligt. We komen ondertussen structureel bijna 2 FTE tekort. Met onze nieuwe aanwinst hopen we dat terug te kunnen brengen. Geruchten zijn dat er omstreeks Juli nog een bij komt.  Dan hebben we weer iets van een basis, die we kunnen gaan uitbouwen.

Brian heeft ondertussen zijn eerste feestje gehad van een klasgenootje! Een meisje had hem gevraagd op haar feestje. Ja ja, hij heeft het niet van een vreemde! Zoals dat gaat, was er uiteraard een dresscode: Dress to impress. Volgens mij is dat wel gelukt. Brian’s motto: meiden houden van foute mannen! En dat vertaalt zich naar onderstaand.

brian_verjaardag

brian_verjaardag_2

Bij gebrek aan gevangenis bal maar het aangename met het nuttige gecombineerd.

Uiteraard heeft de griep hier vorige maand ook slachtoffers gemaakt. Gelukkig is het bij een mini griepje van maximaal 2 dagen gebleven, maar de kleintjes ontkwamen er niet aan. Vooral Reilly ziet er dan zo zielig uit, kleine man …

dsc_0142

Zo, tot zover. Binnenkort meer!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s