Egoist …

Eigenlijk ben ik best wel een egoïst. Daarom de keuze voor een blog, en geen Hyves. ik weet het, dit moet best tegenstrijdig overkomen. Laat me proberen dit uit te leggen.

In den beginne was er Internet. Als onderzoekend joch ontdekte ik uiteraard snel chatsites. Nederlandse sites waren te plat, dus uiteindelijk een Engelse site gevonden waar meer diepgang in zat. Hoe wonderbaarlijk, van overal ter wereld kon je mensen spreken, real time!

Van chatten komt al snel meer, zoals chat software. Plaintext chat was me nog te ver van mijn bed, dus grafisch moest het zijn. ICQ was de keuze. Geen motieven, het was gewoon de software die ze allemaal op die Engelse site gebruikten, dus ik ook. ICQ was leuk. Tot de dag dat je tientallen uitnodigingen om te chatten krijgt. ICQ was exit.

Daarna de opkomst van MSN. Maar omdat ik werkzaam was in de IT, relateerde ik MSN meer aan virussen, dan aan chatten. Toen heel lang niets.

En dan ineens iets als communities. Hyves, MySpace etc.
Dit was eigenlijk waar ik al die tijd een beetje op had gewacht. Prutsen met code om een internetpagina te fabriceren, en veel mensen leren kennen. Heel veel mensen blijkbaar, als ik zo de Hyves pagina’s her en der bekijk. Honderden ‘friends’? Honderden? Die ook weer honderden ‘friends’ hebben?

Hoe houdt je dat bij? Als er elke dag ook maar een paar mensen reageren, ben je al snel een uur bezig met administreren? Is dat leuk? Is dat de lol van een community? En hoe goed ken je elkaar dan? Ik kan me iets voorstellen van collega’s, of buren, of echte vrienden. Maar virtuele vrienden?

Gelukkig is er een oplossing voor mijn soort mensen. Bloggen. Lekker een richting verkeer, heerlijk! Na een paar keer clicken heb je iets dat je je eigen blog mag noemen. je kan er lekker je ei op kwijt. Zonder dat je allerlei gedoe krijgt van ‘friends’. Blogs hebben namelijk veelal een mooie beheer functie voor jou, de eigenaar van het blog: het verbieden van reacties. Wereld vinding, ik zeg: Nobelprijs voor de uitvinder ervan.

Nu zal het de oplettend neuzelaar hier niet ontgaan zijn, dat je wel kan reageren. En daar komt dan dat egoïsme om de hoek kijken (of verwar ik dat nu met narcisme?) . Ik wil stiekem best weten wat “men (blogs kennen geen ‘friends’)” er van vindt. Maar, dan wel op mijn voorwaarden. Misschien lees ik de reacties alleen maar, en doe ik er verder niets mee. Misschien reageer ik er wel op.
Ik bepaal, ik controleer.
Heerlijk. Me myself and I.

Al dat verklaard, achteraf gezien, ook mijn voorliefde voor cocoonen. Heerlijk in overeenstemming met mijn egoïsme. Laat iedereen vooral doorgaan met wat men aan het doen is, ik vermaak mij prima thuis.
We bellen? Nou, liever een mailtje. Ik kijk dan wel wanneer het me uitkomt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s