Werk != Prive

Maar … is dat wel zo? Het altijd lastige spanningsveld tussen Werk en Prive.
Hoe ver ga je met je collega’s, of baas. Samen uit eten? Voor de meesten een stap te ver, tenzij je een tweemanszaak hebt misschien. Lunch gaat dan wel prima. Uiteraard zolang de baas betaald natuurlijk. Waarom dan wel lunch, maar geen diner?
Is het het daglicht? Schuldgevoel naar je partner misschien? Overdag zit je toch op je werk, ach, dan is een uurtje lunch toch niet erg, ik ben er toch niet.
Denk je bij het diner dan: “Die arme ziel, zit nu moederziel alleen voor de tv met een verse magnetron maaltijd … ”

Wanneer ik de tv mag geloven, zit achter elk contact met een collega buiten werktijd, een catch. Promotie, roddels, meer geld verdienen … Uiterst zelden zie ik dat ze het doen, gewoon, omdat er niets achter zit, omdat het gewoon gezellig is. Alsof het niet mag.

Vandaag had ik een afspraak met een collega. Met mijn familie naar zijn familie. Gewoon zomaar, omdat het gezellig is. En omdat er champagne is. Die we overigens niet opgedronken hebben. En weet je, ik voelde me geen moment schuldig, dat er niets achter zat. Omdat het gewoon gezellig was. En dat voelde goed. 

Oh, het waarom van de champagne is een ander verhaal, misschien daarover ooit meer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s